دو نوع نانوماده ی جدیدی كه توسط محققان موسسه پلی تكنیك رنسلار توسعه داده‌شده بودند، در 16 نوامبر همراه با فضاپیمای آتلانتیس به مدار زمین فرستاده شدند.
به گزارش سانا، در این طرح، عملكرد این نانوكامپوزیت‌های جدید در مدار زمین بررسی می‌شود. فضاپیمای آتلانتیس این نمونه‌ها را تا ایستگاه فضایی بین‌المللی حمل می‌كند. سپس این مواد روی پوسته‌ی بیرونی این ایستگاه فضایی نصب می‌شوند و در معرض خطرات موجود در فضا قرار داده می‌شوند.
اولین نانوماده‌ی جدید یك نانوكامپوزیت كم‌اصطكاك و مقاوم در برابر سایش است، كه در نتیجه مخلوط كردن نانوذرات آلومینا با پلی‌تترافلوئوراتیلن (PTFE)، ساخته شده‌است. نام تجاری این پلیمر تفلون است. این محققان نانوذرات مختلفِ روكش‌داده‌شده با فلوئور را به تفلون مرسوم اضافه كردند. مقادیر كمی از این نانوذرات سبب می‌شود كه میزان سایش این پلیمر تا چهار درجه بزرگی كاهش یابد، بدون اینكه بر ضریب اصطكاك آن تأثیرگذار باشد. نتیجه نهایی یك تفلون قوی‌تر و بادوام‌تر است كه تقریباً لغزندگی و عدم چسبندگی آن همانند تفلون اصلاح ‌نشده است.
مزیت این نانوكامپوزیت این است كه تفلون می‌تواند قبل از سائیده‌شدن روی یك سطح فقط برای چندین كیلومتر سُر بخورد، ولی این نانوكامپوزیت می‌تواند قبل از سائیده‌شدن روی یك سطح برای بیش از 100 هزار كیلومتر سر بخورد. تفلون اغلب برای روكش‌دهی سطح قسمت‌های متحرك در افزاره‌های مختلف، استفاده می‌شود. اصطكاك كم‌سطح این قسمت‌های متحرك، باعث می‌شود كه انرژی كمی برای حركت دادن آنها لازم باشد.
دومین نانوماده‌ی جدید كه قرار است عملكردش در فضا تست شود، یك نانوكامپوزیت پلیمری رسانا است. در مدت زمان مسافرت فضایی ایستگاه فضایی بین‌المللی در مدار زمین، فرصت مناسبی بوجود می‌آیدكه بتوان رسانایی پلیمرهای بلوری مایع و پلی‌آمیدایمید تقویت‌شده با نانولوله‌های كربنی، را به‌عنوان تابعی از قرارگیری در معرض فضا، بررسی كرد.





منبع: خبرنامه انجمن كامپوزيت ايران

این خبر توسط بخش تحریریه سانا تهیه و ویرایش شده است. در صورتی که در مورد این خبر و یا موضوعات مرتبط با آن تجربه، نظر، پیشنهاد یا خبر جدیدی دارید، می توانید آن را از طریق پست الکترونیکی info@polymerinfo.net برای ما ارسال نمایید. سانا حق رد یا ویرایش اخبار ارسالی را برای خود محفوظ می دارد. نقل این خبر تنها با ذکر ماخذ “www.polymerinfo.net” مجاز است.